„1 pojechał do Szczecina. Nie pokazał się jednak w ..Kaskadzie", przestał wierzyć w przyjaźnie z prostytutkami.
Zaczął pracować^na własny rachunek. Jako oinkciarz.
Bieganie za dewizowymi turystami i proponowanie im wymiany waluty było jednak ciężkim dla niego zajęciem. W „Kaskadzie", z pomocą ładnych dziewcząt, było to wszystko bardzo proste. Sam, na ulicy, się nie sprawdzał. Zarabiał bardzo źle i nie miał gdzie mieszkać. Gdy zanosiło się, że będzie musiał spać na dworcu, poszedł do Barbary i jej matki.
— Basia chodziła do ogólniaka, matka miała trzydzieści piec lat. Spaliśmy we trójkę. Najpierw szedłem do łóżka córki, a potem do matki.
—Nie przeszkadzało to jednej lub drugiej
— Nie interesowało mnie, czy córka już śpi, gdy udawałem się do mamusi. W każdym razie, gdy byłem z córką, to matka na pewno wiedziała, co ja robię. Z matką byłem, gdy Basia szła do szkoły. Z początku trochę kryłem się z tymi spacerami z pokoju do pokoju, ale potem szło już to jawnie.
To koczownicze życie i codzienne obowiązki tak „Tulipana" zmęczyły, że po raz drugi postanowił wynająć własne mieszkanie. Gdy znalazł odpowiedni pokój z radości wydał w nim bankiet dla znajomych cinkciarzy i ich pań. Zaczęły się rozmowy o interesach, a potem zaczęli się kłócić o dziewczyny i bankiet zakończył się wielką awanturą. Jeden z cinkciarzy. obrażony przez „Tulipana", prosto od niego poszedł na milicję, aby zdradzić jego adres.“(3)